Między 9 a 10 października co najmniej 115 rodzin usunięto siłą z ich domów w wiosce w północno-zachodniej Kambodży. Domy zburzono, a rodziny pozostają bez dachu nad głową. Trzy osoby aresztowano, a jedna trafiła do szpitala wskutek policyjnej przemocy.

Grupa około 150 funkcjonariuszy policji i żandarmerii wojskowej, leśników i wynajętych robotników zburzyła i spaliła domy co najmniej 115 rodzin, głównie ubogich, tradycyjnie gospodarujących rolników, w wiosce O Bat Moan w prowincji Oddar Meanchey. Wygląda na to, że eksmisja odbyła się bez nakazu i nadzoru sądowego. Siły bezpieczeństwa otoczyły wioskę kordonem, blokując dostęp dziennikarzom i obrońcom praw człowieka, którzy chcieli obserwować przebieg eksmisji.

Większość kobiet i dzieci schroniła się w pobliskiej świątyni. Policjanci i żołnierze próbowali zmusić je groźbami i zastraszaniem do jej opuszczenia. Około 40 rodzin wciąż chroni się w świątyni, pozostałe przebywają u krewnych w okolicy. Brakuje im żywności, wody i leków.

Przeważająca większość mężczyzn uciekła z okolicy po tym, jak policja aresztowała trzech przedstawicieli społeczności. Zabrano ich do więzienia w prowincji Siem Reap i oskarżono o naruszenia i podżeganie do naruszania ustawy leśnej z 2002 r. Nie wiadomo, czy oskarżono ich o jakieś przestępstwa.

Do przymusowej eksmisji doszło po sporze o ziemię z firmą zajmującą się przemysłowym rolnictwem. Uważa się, że jej właścicielem jest  Ly Yong Phat, senator partii rządzącej. Władze wydzierżawiły mu ziemię w 2007 r. W kwietniu 2008 r. firma rozpoczęła oczyszczanie terenu pod plantację trzciny cukrowej. Wówczas mieszkańcy wioski poskarżyli się do władz twierdząc, że to oni są właścicielami tej ziemi i to już od 2003 r., gdy urzędnicy gminy i dystryktu przyznali każdej rodzinie niewielką działkę siedliskową i po 5 ha ziemi rolnej. W odpowiedzi na protesty władze lokalne zaproponowały niektórym rodzinom jako rekompensatę ziemię w inny miejscu. Ofertę taką dostało zaledwie 39 rodzin (na co najmniej 115 rodzin ogółem!). Jedynie dwie ją przyjęły.

Prosimy o niezwłoczne (nie później niż do 25 listopada) wysyłanie apeli w języku khmerskim, angielskim, francuskim lub własnym, w których:
- potępią Państwo przymusową eksmisję w wiosce O Bat Moan w prowincji Oddar Meanchey, która doprowadziła do pozbawienia dachu nad głową co najmniej 115 rodzin;
- wezwą Państwo władze do zapewnienia eksmitowanym natychmiastowej humanitarnej pomocy, w tym schronienia, czystej wody, żywności i opieki lekarskiej;
- wezwą Państwo władze do podjęcia konkretnych działań w celu zapewnienia eksmitowanym odpowiednich lokali zastępczych i odszkodowań;
- wezwą Państwo władze do wszczęcia pełnego, skutecznego i niezależnego śledztwa w celu sprawdzenia legalności eksmisji i wyjaśnienia aktów przemocy ze strony sił bezpieczeństwa oraz do postawienia osób za nie odpowiedzialnych przed sądem;
- zaapelują Państwo o uwolnienie trzech zatrzymanych, o ile nie zostaną im postawione zarzuty o charakterze bezsprzecznie (wg standardów międzynarodowych) kryminalnym.

ADRESACI APELI

Minister Spraw Wewnętrznych
Sar Kheng
Ministry of Interior
# 75 Norodom Blvd.
Khan Chamkarmon
Phnom Penh, Cambodia
Faks: +855 23 212708
Email: moi@interior.gov.kh
Nagłówek: Wasza Ekscelencjo

Minister Spraw Zagranicznych
Hor Nam Hong
Ministry of Foreign Affairs
No.3, Samdech Hun Sen Street, Sangkat Tonle Bassac,
Khan Chamcar Mon, Phnom Penh, Cambodia
Faks:  + 855 23 216141 / 216144
Nagłówek: Wasza Ekscelencjo

DODATKOWE INFORMACJE

Kambodża jest stroną Międzynarodowego Paktu Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych,  Międzynarodowego Paktu Praw Obywatelskich i Politycznych oraz innych konwencji z dziedziny praw człowieka, które zakazują przymusowych eksmisji i powiązanych z nimi naruszeń praw człowieka. Kambodża jest więc zobligowana do powstrzymania się od przymusowych eksmisji i do ochrony ludności przed nimi.

W 2008 r. Amnesty International otrzymała doniesienia o około 27 przymusowych eksmisjach w Kambodży, które dotknęły w sumie ok. 23 tysięcy osób, głównie żyjących w biedzie. Mniej więcej 150 tysięcy Kambodżan jest zagrożonych przymusowymi eksmisjami w efekcie sporów o ziemię, grabieży, rozwoju przemysłowego rolnictwa i rozbudowy miast.

Przymusowe eksmisje to eksmisje bez uprzedzenia i wcześniejszej konsultacji z eksmitowanymi, pozbawione gwarancji prawnych i zapewnienia eksmitowanym odpowiednich lokali zastępczych.

Pilna akcja nr 276/09. Kliknij tu, żeby przeczytać oryginał po angielsku. ASA 23/021/2009

Tłumaczenie: Marcin Natorski