Kobieta i mężczyzna, będący członkami irańskiego NGO - Centrum Obrońców Praw Człowieka (CHRD) są najprawdopodobniej przetrzymywani w więzieniu Evin w Teheranie gdzie grożą im tortury oraz inne formy złego traktowania. Amnesty International uważa, że są oni więźniami sumienia, przetrzymywanymi wyłącznie za powodu pokojowego korzystania z wolności słowa i zrzeszania się.

Narges Mohammadi, zastępczyni szefa CHRD oraz matka trzyletnich bliźniaków została aresztowana 10 czerwca późnym wieczorem w swym domu w Teheranie. Otrzymała pozwolenie na jedną tylko rozmowę telefoniczną z rodziną. Abdolreza Tajik, dziennikarz i członek CHRD został aresztowany 12 czerwca po otrzymaniu wezwania do biura Ministerstwa Wywiadu w Teheranie i przetrzymywany jest od tamtej chwili bez możliwości kontaktu ze światem zewnętrznym. To już trzecie aresztowanie Tajika od czasu kontrowersyjnych czerwcowych wyborów prezydenckich w 2009 roku.

11 czerwca, w przeddzień pierwszej rocznicy wyborów prezydenckich, na prowadzonym przez państwo kanale telewizyjnym nadany został wywiad z Javadem Tavassolianem, mężem założycielki CHRD Shirin Ebadi. Tavassolian skrytykował w nim działania żony. Wywiad ten nagrano w czerwcu 2009, w czasie gdy Javad Tassolian był przetrzymywany. Shirin Ebadi oświadczyła, iż wedle informacji otrzymanych od męża, poddawano go wówczas złemu traktowaniu, aby zmusić go do wyrażenia krytycznej opinii. Wydaje się, że nadanie wywiadu miało zbiec się z rocznicą wyborów oraz ostatnią sesją Rady Praw Człowieka ONZ poświęconą analizie sytuacji w Iranie, która miała miejsce 10 czerwca. Aresztowanie Narges Mohammadi i Abdolreza Tarik mogło mieć na celu uniemożliwienie im publicznego skomentowania emisji wywiadu.

W grudniu 2008 zamknięto przymusowo biuro CHRD, członkowie organizacji nie zaprzestali jednak działań. Kilkoro działaczy jest przetrzymywanych od wyborów w 2009 roku.

Prosimy o natychmiastowe sporządzanie listów w języku perskim, arabskim, angielskim, francuskim lub własnym:

• Domagając się bezzwłocznego i bezwarunkowego uwolnienia Narges Muhammad oraz Abdolreza Tajika, gdyż są oni więźniami sumienia;
• Domagając się od irańskich władz, by te zapewniły zatrzymanym godziwe traktowanie i ochronę przed torturami i innymi formami znęcania się oraz udzieliły pozwolenia na bezpośredni kontakt przetrzymywanych z rodzinami;
• Wzywając władze irańskie do ponownego otwarcia CHRD oraz zakończenia aresztowań, prześladowań i zastraszania członków organizacji.

Prosimy o wysyłanie apeli do 30 czerwca 2010 na adres:

Naczelnika Sądownictwa

Ayatollah Sadeqh Larijani

Howzeh Riyasat-e Qoveh Qazaiyeh (Office of the Head of the Judiciary) (Biuro Naczelnika Sądownictwa)

Pasteur St., Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhouri

Tehran 1316814737

Islamic Republic of Iran

E-maile wysyłać można za pośrednictwem witryny: www.dadiran.ir/tabid/75/Default.aspx. W pierwszym oknie z gwiazdką proszę wpisać swoje imię, w drugim nazwisko, w trzecim Wasz adres e-mail.

Nagłówek: Your Excellency\Wasza Ekscelencjo

Naczelnik Sądu Okręgowego w Teheranie

Head of the Provincial Judiciary in Tehran

Ali Reza Avaei

Karimkhan Zand Avenue

Sana’i Avenue, Corner of Alley 17, No. 152

Tehran, Islamic Republic of Iran

Email: avaei@Dadgostary-tehran.ir

Nagłówek: Dear Mr Avaei\Szanowny Panie

Oraz kopie na adres:

Sekretarz Generalny, Wysoka Rada d/s Praw Człowieka

Secretary General, High Council for Human Rights

Mohammad Javad Larijani

Howzeh Riassat-e Ghoveh Ghazaiyeh

Pasteur St, Vali Asr Ave., south of Serah-e Jomhuri

Tehran 1316814737

Islamic Republic of Iran

Fax: +98 21 3390 4986

Email: bia.judi@yahoo.com (Temat: FAO Mohammad Javad Larijani)

Prosimy także o wysyłanie kopii listów na adres irańskiej ambasady w Polsce:

Ambasada Islamskiej Republiki Iranu

ul. Królowej Aldony 22

03-928 Warszawa

Adres e-mail: iranemb@iranemb.warsaw.pl

Prosimy skonsultować się z Waszym biurem AI w razie wysyłania apeli po 30 czerwca.

Dodatkowe informacje:

W grudniu 2008 biuro CHRD zostało przymusowo zamknięte, jednakże jego członkowie kontynuowali pracę na rzecz wspierania praw człowieka. Kilkoro pracowników biura przetrzymywanych jest od wyborów prezydenckich w 2009. Shirin Ebadi, założycielka organizacji i laureatka Pokojowej Nagrody Nobla mieszkała ostatnio poza granicami Iranu z obawy o swe bezpieczeństwo w razie powrotu do kraju. Ebadi otrzymywała liczne groźby śmiercią, a jej konto bankowe, na którym znajdowała się pieniężna Nagroda Nobla, zostało zablokowane, co uczyniono niezgodnie z irańskim prawem.

Narges Mohammadi w maju 2010, w drodze na konferencję w Gwatemali, otrzymała zakaz opuszczania Iranu. Mohammadi wielokrotnie wzywanana była do sądu w celu odbycia przesłuchań. Nakazano jej zaprzestania działalności w CHRD oraz kontaktowania się z Shirin Ebadi. Abdolreza Tajik również otrzymał zakaz opuszczania Iranu w lutym 2009 roku, gdy planował wziąć udział w seminarium w Hiszpanii. Tajik został aresztowany 14 czerwca w 2009 i wypuszczony za kaucją po 45 dniach. Został on ponownie aresztowany w grudniu po uczestnictwie w protestach antyrządowych podczas święta religijnego Ashoura i przetrzymywano go przez ponad 60 dni.

W dniu aresztowania Narges Mohammadi Rada Praw Człowieka ONZ wydała zalecenia, wedle których Iran powinien: 'Umocnić wolność wypowiedzi i zrzeszania się oraz zapewnić bezpieczeństwo dziennikarzom, a w szczególności obrońcom praw człowieka'.

Irańskie władze odmówiły zgody na przeprowadzenie demonstracji w rocznicę wyborów prezydenckich. Przed tą datą nasiliły się aresztowania aktywistów politycznych, obrońców praw człowieka, studentów, związkowców i innych. Niektórzy zignorowali obecność służb bezpieczeństwa i przeprowadzali manifestacje na ulicach Teheranu. Według teherańskiego komendanta policji, w związku z manifestacjami aresztowano co najmniej 91 osób.

Protesty wobec budzącego kontrowersje rezultatu wyborów w 2009 roku były brutalnie tłumione. Zabito dziesiątki ludzi. Tysiące zostało aresztowanych, wielu z nich poddano torturom i innym przejawom nieludzkiego traktowania, częstokroć aby uzyskać wymuszone 'przyznanie się do winy'. Setki niesprawiedliwie osądzono, również w zbiorowych 'procesach pokazowych'. Wielu skazanych odbywa wieloletnie wyroki, często jako więźniowie sumienia. Kilkoro ludzi skazano na śmierć a dwoje stracono.

Więcej informacji znaleźć można w tekście: From Protest to Prison: Iran One Year after the Election, (Index MDE 13/062/2010), June 2010, www.amnesty.org/en/library/info/MDE13/062/2010/en oraz: Iran: Election Contested, Repression Compounded (Index MDE 13/123/2009), December 2009, http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE13/123/2009/en.

UA: 133/10 Index: MDE 13/065/2010 Data publikacji: 18 czerwca 2010

Tłumaczenie: A. Kwiecień

Na zdjęciu: akcja solidarności z Iranem, AI Burkina Faso